Ramazan dışında herhangi bir orucu bozunca kefaret gerekir mi?

Yazı boyutu
WhatsApp PDF

Soru

Ramazan dışında herhangi bir orucu bozunca kefaret gerekir mi?

Fetva

Ramazan dışında nafile bir oruca başlayan kimsenin özürsüz olarak orucunu bozabileceği noktasında fukaha ihtilaf etmiş; Haskefî1 ve el-Mergīnânî’nin2 de içinde bulunduğu alimler başlanılan nafile orucun özürsüz bozulmasının caiz olmadığını, İbnü’l-Hümâm3 ise caiz olduğunu ifade etmiştir. Her halükarda bu kimseye bozduğu oruca bedel olarak bir gün oruç tutması gerekir.4

Kişi Ramazan ayı dışında hangi tür orucu tutuyor olursa olsun onu kasten bozması durumunda Ramazan’ın aksine yalnızca bir gün kaza eder.5 Zira Ramazan’da orucunu kasten bozana kefaret gerekmesinin sebebi hem Allah Rasulü’nün ﷺ bunu emretmesi,6 hem de Ramazan ayının hürmetini çiğnemesidir.7 Peygamberimizin ﷺ Ramazan ayı içerisinde orucunu kasıtlı olarak bozan kimseye kefaret tutması gerektiğine dair ifadesi kıyasa (fıkhın genel kurallarına) aykırı olarak verilmiş bir hükümdür.8 Nitekim kıyasa göre bozulan orucun karşılığında sadece bir gün oruç tutulması gerekirken Allah Rasulü ﷺ kefaret olarak iki ay oruç tutulmasını emretmiştir. Bu nitelikteki bir hadiseye ise bozulan diğer oruçları kıyas etmek caiz değildir.9 Şafiî mezhebinde ise yalnızca Ramazan’da bilerek cima etmek suretiyle orucunu bozan kimseye kefaret gerekmekte,10 diğer aylarda tuttuğu oruçları bozması halinde ise kefaret gerekmemektedir.11

Dipnotlar ve kaynaklar11
  1. Alâüddîn Muhammed b. Alî b. Muhammed el-Haskefî, ed-Dürrü’l-muḫtâr (Beyrut: Dârül-Kütübil İlmiyye, 2002), 150. ↩

  2. Ebü’l-Hasen Burhânüddîn Alî b. Ebî Bekr b. Abdilcelîl el-Fergānî el-Mergīnânî, el-Hidâye şerhu bidâyeti’l-mübtedî (Sind: el-Büşra, 2021), 1/353. ↩

  3. Kemâlüddîn Muhammed b. Abdilvâhid b. Abdilhamîd es-Sivâsî el-İskenderî İbnü’l-Hümâm, Fetḥu’l-ḳadîr li’l-ʿâcizi’l-faḳīr (Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts.), 2/360. ↩

  4. Ebü’l-Hüseyn Ahmed b. Ebî Bekr Muhammed b. Ahmed el-Kudûrî, el-Muḫtaṣar (Beyrut: Darü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1997), 64. ↩

  5. Muhammed Emîn b. Ömer b. Abdilazîz el-Hüseynî ed-Dımaşkī İbn Âbidîn, Reddü’l-muḥtâr ʿale’d-dürri’l-muḫtâr (Beyrut: Darul Fikr, 1992), 2/404. ↩

  6. Buhari, Savm, 30 (Hadis No:1936); Müslim, Sıyâm, 81 (Hadis No:1111). ↩

  7. Zeynüddîn b. İbrâhîm b. Muhammed el-Mısrî İbn Nüceym, el-Bahru’r-Râik Şerhu Kenzi’d-Dekâik (Dâruʼl-Kütübiʼl-ʻİslami, ts.), 2/299. ↩

  8. Ekmelüddîn Muhammed b. Mahmûd b. Ahmed er-Rûmî el-Mısrî el-Bâbertî, el-ʿİnâye (Daru’l-Fikr, ts.), 2/341. ↩

  9. Ali Haydar Efendi, Dürerü’l-hükkâm şerhu Mecelleti’l-ahkâm (Dârül-Cebel, 1991), 1/33. ↩

  10. Şemsüddîn Muhammed b. Ahmed el-Hatîb eş-Şirbînî, Muġni’l-muḥtâc ilâ maʿrifeti meʿânî elfâẓi’l-Minhâc (Daru’l-Kütübü’l-İlmiyye, 1994), 2/177. ↩

  11. Ebû Hafs Sirâcüddîn Ömer b. Reslân b. Nasîr b. Sâlih el-Kinânî el-Bulkīnî, et-Tedrîb fi’l-fürûʿ (Riyad: Dâru’l-Kıbleteyn, 2012), 1/348. ↩